خدا ! می خوام بازم باهات حرف بزنم . یه بار دیگه مثل همیشه . اما بازم همون حرفای تکراری همیشگی . از همه خسته شدم به جز تو و ....  . همینطور  فقط تو که خدایی از من خسته نشدی . اینبار یه سوال هم اضافه تر دارم . راسته که عشق این دنیا ، توی اون دنیا هم ادامه داره ؟ این حقیقت داره که می شه اون دنیا پیش کسی که دوسش داری باشی ؟

خودت می دونی چرا پرسیدم . بهتر از هر کس دیگه می دونی . آره ! از اینجاش همون حرفای تکراری همیشگی شروع می شه . من و یه تن خسته و یه روح آزرده از قفس و یه جای خالی .

کاش می شد رفت به افسانه ها . کاش می شد لوح های جادویی رو کنار هم گذاشت و به روح ها پیوست . کاش می شد به اون پیوست . آخه مشکل من اینه که ازم فقط توقع انتظار داری . باشه قبول می کنم اما لااقل بگو تا کی . این انتظار بی حد و اندازه دیگه رمقی برام نذاشته . همه ی هستی که بهم دادی در ازای یه آرزو بهت برمی گردونم . پاکم کن از گناه و بعد من و کنار اون قرار بده .

تو بهترین شنونده و تواناترینی .